تبليغاتX
وبلاگ کوهنوردی آماتور

وبلاگ کوهنوردی آماتور

کوهها را پشت سر گذاشته ایم**با تردیدها جنگیده ایم** تا چهره ی زرین حقیقت را بیابیم

کوه های خطر ناک جهان

در بین همه کوه ها و ارتفاعات بلند و صعب العبور جهان، قله‌ها و ارتفاعاتی وجود دارند، که به شهادت تاریخ، در مواردی متعدد، این طعم شیرین فتح را با اختتامیه‌ای تراژیک می‌آمیزند تا خود را به عنوان خطرناکترین قله‌های جهان معرفی کنند. آنچه در ادامه می‌آید معرفی پنج کوه خطرناک جهان است که توسط سایت توریزم ریویو، انتخاب شده اند.

5- کوهستان ایگر؛ سوییس:
به آلپ می‌رویم. بسیاری از صخره نوردان نوردواند(The Nordwand)،‌دامنه شمالی کوهستان ایگر را به دلیل سختی و خطرناک بودن آن می‌شناسند. پس از فتح شدن این قله در سال 1938 تاکنون این دامنه شمالی، مورد توجه و علاقه بسیاری از صخره نوردانی قرار گرفت که این کوه 3970 متری را دیواره مرگ نام نهاده بودند.

با این وجود، و برخلاف چهره مرگبار خود، این کوه زیبایی دلچسبی نیز دارد و آن خط آهنی است که از تونل وسط کوه عبور می‌کند.

در مسیر این خط آهن دو ایستگاه قرار دارد که مسافران می‌توانند با هربار توقف قطار در این دو مقطع از طریق پنجره‌ای که روی دیواره کوه نصب شده مناظر بیرونی آن را به وضوح تماشا کنند. این راه آهن به ایستگاهی به نام جونگفروجوک،‌ مرتفع‌ترین ایستگاه راه آهن اروپا ختم می‌شود.

4- کوهستان کانگچنجونگا؛ نپال، هند:‌
این کوه با ارتفاع هشت هزار و 586 متری خود، سومین کوه مرتفع جهان نامیده شده است.

نرخ حوادث جانی در این کوهستان طی سال‌های اخیر به 22 درصد رسیده که منجر شده است "کوهستان پنج گنجینه برفی" برخلاف روال جاری، متاسفانه دارای شمار بالای حوادث منجر به مرگ باشد.

حوادثی که در بیشتر مواقع به دلیل شرایط بد و سخت آب و هوایی آن به وجود آمده اند. این کوه برای اولین بار در سال 1955 توسط یک تیم کوه نورد انگلیسی فتح شد، اما آنها به دلیل احترام به عقاید ساکنان بومی این منطقه که قله را مکانی مقدس می شمردند، آن را به صورت کامل فتح نکرده و چند متری پایین‌تر از آن را انتخاب کردند. سنتی که از آن روز به بعد توسط دیگر فاتحان این کوه نیز رعایت شد.

3-کوهستان نانگا پاربات؛ پاکستان:
این کوهستان که ارتفاعی هشت هزار و 126 متری دارد، نهمین قله مرتفع جهان بوده و از نظر سعود سومین کوه پر خطر جهان به شمار می رود.

این قله که در رقابت تنگاتنگی با k2 از لحاظ مشکلات فنی صعود است، بخوردار از راه‌های و مسیرهای باریک و صعب العبوری است که رسیدن به نوک قله را برای کوهنوردان بسیار مشکل و سخت کرده است. بلندترین دامنه این کوهستان تا سطح زمین را می‌توان در ضلع جنوبی آن جست، جایی که به دامنه روپال شهرت داشته و ارتفاع آن با کوهپایه بیش از 4600 متر است.

لازم به ذکر است به دلیل مشکلات و سختی‌های صعود به قله و به دلیل دامنه خطرناک آن، نام این کوه را " آدم خوار"‌گذاشته اند.

2- کوهستان کی2؛ پاکستان، چین:
کوهستان کی 2 در سلسله جبال کاراکورام،‌ دومین قله مرتفع جهان با ارتفاع هشت هزار و 611 متر به شمار می‌رود. این کوه که " کوهستان وحشی" لقب گرفته یکی از خطرناکترین قله‌های جهان نیز نام گرفته است.

عبور از یخچال‌های پر پیچ و خم، صعود از صخره‌های پر شیب و طی کردن مسیری با ستون‌های یخی که هر لحظه خطر سقوطی ناگهانی را در بر دارند، ساده ترین راه‌هایی هستند که کوهنوردان را به قله رهنمون می‌کنند. آمار حوادث مرگبار در این کوهستان بسیار بالا است به نحوی که از هر چهار کوهنورد، تنها سه نفر زنده به قله دست پیدا می‌کنند.

1-‌ آناپورانا؛ نپال:
خطرناکترین قله جهان، کوهی است که با ارتفاع هشت هزار و 91 متری خود، دهمین کوه مرتفع نامیده شده است.

آناپورا که آنرا الهه برداشت محصول نیز می‌نامند برای اولین بار در سال 1950 فتح شد و از آن زمان تاکنون 130 کوه نورد دیگر نیز موفق به رسیدن به نوک قله آن شدند.

با این وجود کشته شدن 53 کوه نورد در مسیر صعود به این قله نرخ حوداث مرگبار در آن را به 40 درصد رساند، که در این بین آناپورا را تبدیل به خطرناکترین کوهستان جهان کرد.

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اسفند 1389ساعت 23:26  توسط مهنا و محمد  | 

شروع دوباره

سلام

مدتها بود مطلب نذاشته بودم اینجا

الانم با مهنا حرفم شد بخاطر آپ  نکردن

دوباره شروع میکنیم

بزودی گزارشات جدید رو می بینید

البته بیشتر مهنای عزیز خواهد نوشت

برقرار باشید

از دوستانی که نظر دادن نیز متشکریم

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اسفند 1389ساعت 23:24  توسط مهنا و محمد  | 

اهمیت آب و مایعات در ورزش کوه نوردی

 

دو سوم وزن بدن انسان را آب تشکیل می دهد. آب نه تنها مایه حیات بلکه مایه شادابی و تندرستی است. تندرستی در شرایط بی آبی ناممکن است و ورزش در این شرایط مضر خواهد بود. پس برای بهره مندی از ورزش در جهت افزایش تندرستی و زندگی سالمتر، باید آب را جدی بگیریم.

  بدن انسان در شرایط استراحت به ازای هر کیلوگرم وزن معادل یک سی سی آب در ساعت نیاز دارد. این مقدار برای یک فرد 70 کیلوگرمی حدود 7/1 لیتر در روز خواهد بود. این میزان با افزایش فعالیت بدنی و در شرایط محیطی مختلف تا بیش از 10 لیتر در روز می تواند برسد.

 مواد محلول در آب معمولی شامل مواد معدنی و عناصر مختلف مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و بسیاری املاح دیگر می باشد. این الکترولیتها و دیگر مواد مورد نیاز بدن از طریق آب و نوشیدنی های مختلف تامین می شوند. کمبود هر کدام از الکترولیتها و عناصر مختلف می تواند باعث ایجاد اختلال در عملکرد بدن به ویژه در شرایط دشوار همچون ورزش کوهنوردی شوند. در ورزش کوهنوردی با توجه به نوع فعالیت بدنی و نیز حمل کوله پشتی و شرایط محیطی چون گرما، سرما و باد، نیاز بدن به آب بیشتر است. پاسخ مناسب و کافی به این نیاز لازمه یک برنامه کوهنوردی بدون عارضه است.

بهترین راه برآورد میزان مایع مورد نیاز بدن در یک فعالیت ورزشی توزین ورزشکار قبل و بعد از ورزش است. میزان کاهش وزن بیانگر میزان آب از دست رفته و مایع مورد نیاز برای جبران آن است. این روش عملا در ورزشی مثل کوهنوردی قابل انجام نیست. لذا پروتکل های مصرف آب و دیگر مایعات در کوهنوردی لازم و بسیار مفید می باشد.

پیش از شروع صعود با مصرف کافی آب باید بدن در حالت هیدراتاسیون مناسب باشد. این امر با مصرف حداقل نیم لیتر آب طی دو ساعت قبل از شروع صعود امکان پذیر است. با توجه به اینکه معمولا مدت متوالی هر صعود بیش از یک ساعت است در یک شرایط آب و هوایی متعادل و در یک برنامه متوسط و ارتفاع نه چندان زیاد، در هر 20 دقیقه حدود 200 تا 250 سی سی آب نوشیده شود. در ورزش کوهنوردی این آب باید حاوی حدود 40 گرم قند (7-6 حبه قند) در هر لیتر باشد.

همچنین در صورتی که صعود مداوم بیش از 2 ساعت به طول می انجامد لازم است که حدود 6/0 گرم نمک به هر لیتر این آب اضافه شود. این ترکیب ضمن تامین مایعات مورد نیاز بدن و جبران آب از دست رفته، مانع خستگی کوهنورد می شود. توصیه می شود پس از پایان صعود و تصمیم برای کمپینگ مایع زیاد و شیرین تر نوشیده شود تا ضمن جبران کمبود آب، روند ترمیم ذخایر گلیکوژن عضلات شروع شده و کوهنورد را برای صعود بعدی در همان برنامه آماده سازد. مصرف آب میوه های رقیق شده به نسبت 1 به 2 با آب نیز می تواند مایع مناسبی باشد. باید توجه داشت که مصرف مایعات خیلی شیرین ضمن کاهش جذب آب باعث ایجاد خستگی در کوهنورد نیز خواهد شد.

 در نهایت باید تاکید نمود که از مهمترین مواد مغذی در ورزش کوهنوردی آب و مایعات است و با توجه به دشواری دسترسی و حمل آب در برنامه های کوهنوردی لازم است که کوهنوردان برنامه ریزی مناسبی جهت مصرف کافی آب در حین صعود و کمپینگ خود داشته باشند. به نظر می رسد برای کم کردن وزن کوله پشتی آخرین چیزی که باید از کوله پشتی خارج شود آب است ! چرا که آب مایه توان و موفقیت و در مواقعی نجات جان کوهنورد است.

 منبع http://www.iranmountainmedicine.com/index.html

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم مهر 1389ساعت 12:55  توسط مهنا و محمد  | 

کوه پرديس : نزديک ترين نقطه زمين به خورشيد


کوه باستاني پرديس در حومه شهرستان جم از توابع عسلويه استان بوشهر و در نيمه هاي راه بندر کنگان به فيروز آباد شيراز قرار دارد . نکات قابل توجهي كه در اين کوه باستاني وجود دارد :

1. قله اين کوه نزديک ترين نقطه زمين به خورشيد است چون بالاترين ارتفاع در نزديکي خط استواست .

2. آتشکده فوق العاده باستاني که در قله کوه قرار دارد ، محل تولد و غسل تعميد پدر جمشيد جم است .

3. مغناطيس فوق العاده قوي کوه در جهان زبانزد است و اگر در فاصله 50 تا 100 متري کوه يعني تقريبا انتهايي ترين نقطه مشخص اسفالت با ماشين توقف کني و ترمز دستي را بخوابانيد ، ماشين بجاي سر پائيني به نرمي به سمت کوه کشيده مي شود که البته همين مغناطيس براي رانندگان نا آشنا بسيار دردسر ساز بوده و تا کنون تعداد زيادي از خودروها بي اختيار با کوه تصادف کرده اند .

4. پوشش گياهي منطقه نوعي خار بياباني گرمسيري منحصر به فرد است که خواص دارويي فراوان دارد و عسل حاصله از منطقه تماما" پيشخريد چند کارخانه داروسازي بزرگ جهان است يکي از ترکيبات اصلي مسکن Advil که يکي از بهترين قرصهاي شناخته شده براي ناراحتي هاي اعصاب و دردهاي ميگرني است از همين عسل تهيه مي شود .

5. اين منطقه خرماي ويژه نيز توليد مي کند كه به نام خرماي خصه معروف است و کاملا در شيره خود غرق مي شود يعني يک کاسه آن ظرف سه ساعت پر از شيره مي شود و اندازه اين خرما اندازه آلبالو بود و به جهت همان خواص دارويي منطقه تماما" براي ساخت قندهاي رژيمي براي بيماران ديابتي صادر مي شود،  نکته جالب ديگر رويش درخت زيتون در دامنه شمالي کوه حد فاصل شهرستان جم تا روستاهاي چاهه و دره پلنگي مي باشد که در آب و هواي آن منطقه بسيار بعيد مي نمود . فعلا" سندي براي قدمت چاهه و دره پلنگي وجود ندارد ولي علائم مشهودي از غار نشيني مشاهده ، و فسيل هاي مختلفي در اين منطقه به وفور پيدا شده است .

6. در لايه هاي زيرين اين کوه معدن عظيمي از آب خنک و فوق العاده سالم وجود دارد ، آن هم در اطراف عسلويه !

مردم چاهه و جم ، کوه پرديس را فوق العاده مقدس و محترم مي شمارند ، و به استناد علائم موجود در آتشکده احتمالا يکي از اولين مکانهايي بوده که نفت در آن سوزانده شده است .

با افتتاح جاده فيروز آباد به عسلويه توسط پتروشيمي ، رفتن به اين منطقه خيلي ميسر تر و راحت تر شده است . پتروشيمي با تاسيس سه شهرک بزرگ در اين منطقه اقدام به تاسيس فرودگاه جم نموده و چهارشنبه هر هفته يک پرواز به مقصد جم انجام مي شود که امکان بسيار خوبي براي سفر به اين منطقه اعجاب انگيز است .

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم فروردین 1389ساعت 16:18  توسط مهنا و محمد  | 

 

 فرارسیدن بهار ۱۳۸۹ را به همه شما دوستان و همراهان گرامی تبریک می گوئیم

محمد و مهنا

                              

خداوندا !
در اين سالی که در پيش است
نمی دانم چه تقديری مرا فرموده ای ليکن
در آغاز طلـوع روشن سالی که می آيد
کمک کن تا رها سازم ز خود
من کوله بار يک هزار و سيصد  افسوس
هزار و سيصد و هشتاد و هشت اندوه

خداوندا نمی دانم چه تقديری مرا فر موده ای اما
برای مردمان خوب اين وادی
عطا فرما
هزار اميد
هزار و سيصد آگاهی
هزار و سيصد و هشتاد بهروزی
هزار و سيصد و هشتاد و نه  لبخند زيبا را ...

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم فروردین 1389ساعت 14:32  توسط مهنا و محمد  |